Wiesz co jest gorsze od płakania w poduszkę? Pustka. Taka chwila kiedy po prostu siedzisz i wpatrujesz się w niebo, wiesz, że nie możesz nic zrobić i ogarnia cię to przerażajace uczucie bezsilności, które zżera cię od środka. A ty nie robisz nic. Po prostu się przyglądasz.
“Depresja przychodzi małymi krokami.Najpierw zjawia się,a ty myślisz,że jest ok,że to tylko zły dzień.Na krótką chwilę daje Ci spokój.Ale jak przychodzi i uderza dwa razy mociej; w najmniej odpowiednim momencie,to już wiesz,ze to ona. Ale nie martw się,to dopiero początek.Będzie gorzej. Przez następne dni,tygodnie,miesiące czujesz nicość,pustke,lęk. Przychodzą do towarzystwa myśli samobójcze. Wkońcu znajdujesz żyletkę. Autoagresja staje się Twoją rutyną. Problemy,obelgi ze strony rówieśników,przyjaciół i rodziny. Po drodze tracisz przyjaciół,a rodzina Tobą gardzi. To wszystko Cię przytłacza. Masz dość ludzi,nienawidzisz ich. Alkohol i leki?Tradycyjne podcięcie żył?Czy może lina i gałąź? Dla Ciebie to bez różnicy. I co teraz? Już wiesz jak się czuje codziennie.(: Więc nie pierdol,że mnie rozumiesz.”— me ( @fuckyeax)
“Depresja - gdy potrafisz oddychać, ale nie potrafisz żyć. ”
- (via przystanek-smierc)
Osoba, którą kochasz może zrobić z Tobą wszystko. Jesteś pod jej kontrolą. Może Cię ranić, ale Ty i tak jej wybaczysz, bo strach przed utratą tej osoby jest większy niż ból, który Ci sprawia.
— temysli.pl
“I pomyśleć że zaczęło się od najzwyklejszego w świecie przypadku.”— (via czarne-lustro)
A teraz znów jesteśmy dla siebie nikim.
“Czy miałbyś ochotę, przez resztę życia razem się ze mną kłaść i ze mną spać przez resztę życia razem? Nieważne dom czy hotel, przez resztę życia razem. I przy mnie stać i przy mnie trwać przez resztę życia razem?”—
możesz mnie przytulać i pieprzyć
możemy się kłócić i znowu tęsknić
bo chociaż nie mam cię na codzień obok
zrobię wszystko żeby być choć przez chwilę z tobą
czasem naprawdę zastanawiam się co ja w tobie widzę, a potem dociera do mnie, że chyba wszystko
“Dobrze, że jesteś. Nawet jeśli to “jesteś” oznacza wiele kilometrów i domów i ludzi stąd.”—
Boję się, że przestanie się o mnie starać, że zrezygnuje, bo tak trudno mnie zrozumieć, bo jestem taka uparta i taka trudna.